Wieją zachodnie wiatry, wieją zdradliwe wiry…

Wieją zachodnie wiatry, wieją zdradliwe wiry,
ta gadka idzie stąd na rewiry.
Wchodzi w labirynt bloków, pałaców królów,
krainy mroku, kroków na bruku, drzew i staw kruków,
wąskich cieśnin, bloków miejskich, muskuł napiętych,
myśli cięciw w mózgu, tych stosów marzeń.
Pokrytych kurzu gęstą warstwą – takie właśnie jest to państwo!