Projektowałem wiele serwisów, które miały zintegrowane z forum komponenty takie jak:

• rejestracja,
• przypomnienie hasła,
• zmiana hasła, nicku lub adresu email,
• usunięcie konta.

Wówczas nie było żadnego problemu – wystarczyło wszystkie te akcje z forum przekierować na URL’e obsługiwane przez CMS, który zajmował się zmianami  tabelach forum. Dlaczego przekierować? Jeżeli ktoś rejestruje się w serwisie, jest zarejestrowany na forum, natomiast, gdy rejestruje się na forum, nie jest rejestrowany w serwisie. To CMS integrujemy z forum, a nie forum z CMS’em (chyba, że zamierzamy inaczej, wtedy na odwrót).

Ostatnio klient zażyczył sobie, żeby zintegrowane było również logowanie. Nie najlepiej widzi mi się implementacja systemu autoryzacji z forum w CMS’ie, więc poszedłem “na łatwiznę”, bowiem miałem do czynienia z phpBB. Do osiągnięcia celu postanowiłem wykonać dwa kroki:

1. wysłać żądanie POST do forum na adres logowania z wypełnionymi polami POST z formularza logowania w CMS’ie,
2. przechwycić wysłane przez forum ciasteczka i przekazać je użytkownikowi.

Do połączenia się z forum via http użyłem HttpRequest. Wyszło z tego parę linijek kodu.

Registry to wzorzec projektowy, który ma za zadanie przechowywać i udostępniać dane w obrębie aplikacji. Implementacja wzorca zastępuje globalny zasięg wartości zarejestrowanych w przestrzeni klasy. Różnicą globalnego zasięgu zmiennych oraz wartości ujętych w Registry jest to, że można je ściśle kontrolować (dostęp w aplikacji itd.). W tej publikacji przedstawię jedną z najprostszego wykorzystania wzorca Registry.

Głównym założeniem Registry jest globalny zasięg (pomijając już zabezpieczenia dostępowe, którymi się nie zajmujemy). Język PHP od wersji 5 obsługuje statyczne static wywołania metod klas, czyniąc tym samym ich globalny zasięg wraz z połączeniem ze słowem kluczowym public. Dla wygody – nie trzeba tworzyć instancji klasy, więc wywołanie jest bardzo proste i nie zajmuje dużo miejsca w naszym kodzie.

Podstawowymi funkcjonalnościami Registry będzie:

• dodawanie i usuwanie,
• pobieranie

…zmiennych z rejestru. Pojęcie zmienna jest bardzo względne. Przechowywać w rejestrze możemy praktycznie wszystkie typy zmiennych dostępnych w PHP, włączając w to typ resource (zasoby). Registry to nic innego, jak przechowywanie zmiennych w przestrzeni jednej klasy, więc nie mamy wobec tego żadnych ograniczeń.

• Przykładowy kod najprostszej implementacji wzorca Registry.
• Użycie powyższej klasy RegistrySimple.

Zajmiemy się teraz bardziej rozbudowanym przykładem wzorca. Wykonamy następujące operacje:

1. Nowa klasa RegistryAdvenced będzie dziedziczyła z RegistrySimple na potrzeby metody Registry().
2. Zaimplementujemy interfejsy:
   • Iterator
   • ArrayAccess (na potrzeby poruszania się po instancji jak po tablicy)
   • Countable (aby łatwo otrzymać liczbę przechowywanych danych)
   • Serializable (żeby można było zaserializować i odserializować instancję obiektu)
3. Dodamy prywatny konstruktor, skorzystamy ze wzorca Singleton.

Gotowy kod klasy RegistryAdvenced.

Interpretacja i rozwijanie swojego wzorca Registry jest szeroka, można na przykład zastosowac przestrzenie rejestrów, tj. tworzyć wiele rejestrów na podstawie ich instancji. Ile programistów, tyle pomysłów, ale zasada działania nie zmienia się. Zainteresowanych zapraszam do manuala, jak problem został rozwiązany w Zend_Registry.

Zaczynając swoją przygodę z PHP nie miałem pojęcia jak wykonać paginację newsów, która załamywałaby łańcuchy liczb w momencie, w których chce. Na dzień dzisiejszy postanowiłem napisać swój nowy pager, gdyż ten, który dotychczas używałem przez ostatnie 2 lata nie odpowiadał mi pod trzema względami:

• nagromadzenie metod, tj. setLimit(), getLimit(), zamiast pojedynczego limit(),
• brak możliwości ustawienia załamywania się łańcucha (domyślnie były to 2 liczby):
  1, 2 ... 6, 7, 8 ...  12, 13.
• brak możliwości definiowania limitu, ilości elementów oraz aktualnie przeglądanej strony w jednej metodzie, najchętniej w samym konstruktorze.

Ostatnio potrzebowałem zwiększyć limit liczb “z przodu” i “tyłu” oraz “w środku”:
1, 2, 3 ... 5, 6, 7, 8, 9 ...  11, 12, 13

Dla tych, którzy ciągle szukają komponentu obsługującego paginację prezentuję Vframe_Pagination.

Implementacja od strony kontrolera (metoda krótka):

$oPager = new Vframe_Pagination($iItemsCount, $iLimit, $iCurrentPage);

Metoda długa:

$oPager = new Vframe_Pagination();
$oPager->limit($iLimit);
$oPager->items($iItemsCount);
$oPager->page($iPage);

Metody limit, items oraz page zwracają liczby odpowiadające ich nazwą niezależnie od tego, czy została podana nowa wartość w argumencie, czy nie, co jest absolutnie wygodnym (dla mnie) rozwiązaniem.

Aby wyświetlić oczekiwane rekordy, wykorzystujemy pagera:

$aData = $oModel->GetList($iUser, $oPager->start(), $oPager->limit());

Lub bezpośrednio w zapytaniu do bazy dancyh:

$sSql = "SELECT news_id FROM news LIMIT " . $oPager->start() . ", " . $oPager->limit();

Od strony widoku, prezentacja pagincaji prezentuje się w bardzo prosty sposób:

<?php echo $oPager->Render(true); ?>

Metoda render przyjmuje kolejno:

1. $mMode (mixed: bool, null, string), jeżeli true, paginacja jest zwracana w formacie HTML. Jeżeli null, numerki stron podane w formie array’a zamiast linków HTML. Jeżeli string, zostaje zwracana wartość po renderowaniu pagera, np. element startujący przedział mnożony po limicie: $oPager->Render(‘start’);. Ten sam efekt powoduje metoda $oPager->start();
2. $iDrawCutLimit (int) ilość numerków na początku i końcu łańcucha paginacji.
3. $iDrawCutLimitCenter (int) ilość numerków “w środku” obok aktualnie przeglądanej strony.
4. $bNavigation (bool) linki “poprzednia” i “następna” strona znajdujące się na początku i końcu łańcucha.

Możemy sami ostylować linki generowane przez pager. Wystarczy że w widoku dodamy swój apperance:

$this->oPager->PatternPage('<a href="?[$]">[$]</a>');
$this->oPager->PatternPageCurrent('<strong>[$]</strong>');
$this->oPager->PatternPageNavigation('<a href="?[$]" rel="nofollow">[$$]</a>', array('&laquo; poprzednia', 'następna &raquo;'));
$this->oPager->PatternSeparator('<span>...</span>');

Końcowy efekt, możemy nie wyświetlać pagera, gdy jest tylko jedna strona elementów:

<?php if($this->oPager->Render('pages') > 1) {
// wyswietl pager...
} ?>

Dla niektórych wygasanie sesji jest zabezpieczeniem (banki, etc.). Realizując jeden z projektów oczekiwałem od systemu tego, aby użytkownik nigdy nie gubił sesji, gdy ma otwarte okno w przeglądarce. Dlaczego? Może dodaje posta, być może uzupełnia dość obszerny tekst na stronie. Gdy klika zapisz, przerzuca go do strony logowania, a cały tekst zniknął za sprawą tego, że jego przeglądarka nie zapisuje wartości pól formularza. Skąd to znamy.

Jak użytkownik gubi sesję?

1. Jego ciastko wygasa, więc serwer nie może go zidentyfikować z sesją.
2. Po jakimś czasie, choćby odtworzył ciastko, plik sesji znika z naszego serwera (garbage collection).

Rozwiązania:

1. Wydłużenie czasu wygasania ciastka i sesji.
2. Odświeżenie strony w interwale mniejszym, niż wynosi czas wygasania sesji i ciastka.

Rozmyślając nad podtrzymaniem sesji, próbowałem znaleźć wszystkie metody oraz wybrać najlepszą. Wszystkie sprowadzają się do “odświeżenia” strony lub jej fragmentu tak, aby nasz silnik wykonał tylko potrzebne session_start(); czyli podtrzymanie aktywności sesji. Jest kilka mniej lub bardziej zadowalających sposobów:

1. Odświeżenie całej strony.
   To może spowodować, że dane wprowadzane przez użytkownika w formularzu zostaną utracone. Ponad to, jeżeli użytkownik czyta newsy, denerwującym może być fakt, że lista nagle zostanie przescrollowana do góry (prócz opery).
2. Wysłanie requestu ajax w tle.
   Minusem jest to, że trzeba używać biblioteki ajax lub pisać dodatkowy kod javascriptu. Jeżeli ktoś na stronie używa jakiegoś ajaxa – co za różnica. Poza tym same plusy.
3. Odświeżanie ukrytej ramki iframe lub elementu frameset.
   Minusów usablity prawie brak. Brak potrzeby instalacji javascriptów i ajaxa. Odświeżacz powinien wysłać nagłówek Refresh lub odpowiedni metatag.

Sposób 3 wydaje mi się najlepszy. Można go ulepszyć w ten sposób, aby ramka nie wysyłała żądania zaraz po załadowaniu strony. Powodowałoby to podwójne requesty do serwera.

• Przykład z ukrytym iframe.
• Przykład z Advajax.
• plik ping.php wygląda wówczas następująco: aplikacje nie używające frameworków ingerujących w standardowe działanie sesji
  session_start(); header('Refresh: 60');

Zapewne znajdą się osoby, które powiedzą: a co z użytkownikami, którzy mają wyłączone ramki, lub ich przeglądarki w ogóle ich nie obsługują. Zapytam wówczas: a co z użytkownikami, którzy nie akceptują cisteczek (wówczas sesje nie są dla nich użyteczne, chyba, że użyjemy przesłyki jej identyfikatora w adresie url). Dopytam również: a co z użytkownikami, którzy mają wyłączony Javascript? Patologiczne przepadki się po prostu pomija ;)

Przeglądając forum.php.pl często widziałem, jak użytkownicy przechowują hasła w swoich bazach danych. Najczęściej używają funkcji hashujących md5, sha1 i sha2. Wszystko wygląda bardzo dobrze, hasła są przechowywanie bezpiecznie. No właśnie… na ile bezpiecznie.

Nie będę tutaj rozwodził się nad zabezpieczeniem baz danych, w których owa baza haseł się znajduje, ale nad samym zahashowanym ciągu. Wszyscy doskonale wiemy, że istnieją bazy md5 (sha1, sha2 również).

Przezorny zawsze ubezpieczony. Wiadomo, że nigdy nic nie wiadomo.

Pokażę, jak dodatkowo zabezpieczyć nasze hasła. Będą przechowywane w tej samej bazie danych, używając tych samych metod hashowania, a jednak szansa na “złamanie” hasła (wyszukania w bazie) będzie niemożliwa. Posłużymy się ciągiem znaków zwanym przez programistów solą (salt). Przykład implementacji możemy znaleźć w forum IPB, natomiast phpBB pozbawione jest tego fjuczuru ficzera. Cała sprawa sprowadza się do wygenerowania dowolnego kawałka ciągu znaków i doklejenia go do hasła. Sól potrzebna nam będzie również przy porównaniu hasła, więc trzeba ją zapisać w bazie danych obok hasła.

Poniżej zamieszczam przykładową klasę, która obsługuje solenie haseł. Doklejanie soli może być napisane w dowolny sposób, zależy to od Waszej wyobraźni. Ja dodatkowo dodałem element “losowy” w postaci doklejenia do soli wyniku działania funkcji microtime().

• Klasa, która soli hasła.
• Przykład – zapisywanie hasła do bazy danych oraz sprawdzanie go przy logowaniu.

Rzadko bo rzadko, ale jestem zmuszony używać funkcji wordwrap(). Zawsze denerwowało mnie, że wordwrap łamie linię (ciągi znaków) a nie wyrazy (jak na to nazwa funkcji wskazuje). Czy aby na pewno nazwa funkcji jest trafna?

Zwraca łańcuch str zawinięty w kolumny o odpowiedniej ilości znaków określonej przez opcjonalny parametr szerokość . Linia jest łamana przy użyciu (opcjonalnego)parametru break .

Niestety, potrzebowałem załamać wyrazy, a nie linie. Z pomocą przychodzi preg_replace(). Założenie jest takie, że wyrazem jest każdy ciąg znaków nie zawierający spacji. Łamiemy nawet ciągi liczb oraz znaków specjalnych, niekoniecznie zawierających litery:

function _wordwrap($sString, $iLimit = 32)
{
  return preg_replace('/([^ ]{' . (int)$iLimit . '})/', '$1 ', $sString);
}

Paradoksy w nazewnictwie się zdarzają.