• rejestracja,
• przypomnienie hasła,
• zmiana hasła, nicku lub adresu email,
• usunięcie konta.

Wówczas nie było żadnego problemu – wystarczyło wszystkie te akcje z forum przekierować na URL’e obsługiwane przez CMS, który zajmował się zmianami  tabelach forum. Dlaczego przekierować? Jeżeli ktoś rejestruje się w serwisie, jest zarejestrowany na forum, natomiast, gdy rejestruje się na forum, nie jest rejestrowany w serwisie. To CMS integrujemy z forum, a nie forum z CMS’em (chyba, że zamierzamy inaczej, wtedy na odwrót).

Ostatnio klient zażyczył sobie, żeby zintegrowane było również logowanie. Nie najlepiej widzi mi się implementacja systemu autoryzacji z forum w CMS’ie, więc poszedłem “na łatwiznę”, bowiem miałem do czynienia z phpBB. Do osiągnięcia celu postanowiłem wykonać dwa kroki:

1. wysłać żądanie POST do forum na adres logowania z wypełnionymi polami POST z formularza logowania w CMS’ie,
2. przechwycić wysłane przez forum ciasteczka i przekazać je użytkownikowi.

Do połączenia się z forum via http użyłem HttpRequest. Wyszło z tego parę linijek kodu.

Zakładamy, że userzy uloadują filmiki bezpośrednio na nasz serwis. Nasz serwer ma za zadanie:

1. Skompresować video i zapisać go w formacie flv.
2. Nałożyć watermark.
3. Wysłać obrobiony film do serwisu Youtube logując się na zdefiniowane przez użytkownika konto lub założone przez administratora strony.

Pierwsze 2 kroki wykonają się błyskawicznie w porównaniu do trzeciego. Kompresja i nałożenie watermarku na 30 megowy plik z wykorzystaniem FFMPEG to nic nadzwyczajnego. Natomiast wysyłka pliku na serwery Youtube’a może zawiesić apache’a, gdy jest ich kilka.

Rozwiązanie? Wpadłem na pomysł, aby upload filmików ustawiony był w pewnego rodzaju kolejce, która uruchamiana by była co minutę (cron), a czas jednego wysłania elemntu nie mógłby przekroczyć 50 sekund. Oczywiście takie działanie uruchamiałoby swój osobny proces apache’a. Ten sposób jest ograniczony dwoma limitami: wielkością pliku oraz czasem jego uploadu na serwer (jednocześniem interwałem uruchamiania kolejki).

Idąc dalej… nie posiadam serwera, który mógłby pozwolić sobie na hostowanie plików video. Nie posiadam również pieniędzy na taki serwer. Mogłoby się wydawać, że nici z mojego pomysłu, ale przypomniałem sobie, że można do tego wykorzystać YouTube’a. Sami oferują API share’owania plików video. Z pomocą przychodzi również Zend Framework z komponentem Zend_Gdata_Youtube. Dlaczego by nie wykorzystać tego API? Użytkownicy mogliby podawać loginy i hasła do swoich kont youtube/google accounts, żeby notki w formie klipów video lądowały w ich profilu.

Tylko czy taki serwis się przyjmie? Nie mam pojęcia, ale wiem jedno – warto zaryzykować. Póki nie przyjdzie firma, która ma więcej pieniędzy i zrobi to lepiej, spróbują małymi kroczkami zbudować serwis.

Święta nadchodzą, mase wolnego czasu… działamy :)

W ostatnich latach w Polsce powstały dziesiątki nowych, obiecujących przedsięwzięć internetowych. Ta branża staje się szansą dla młodych ludzi na uruchomienie własnego biznesu. Internet kreuje nowe potrzeby, nowe usługi, nowe trendy. Money.pl – portal finansowy nr 1 – ogłasza akcję na najlepszy biznesplan. Oferujemy milion złotych z naszej puli inwestycyjnej na realizację pomysłu na serwis lub usługę internetową. Na projekty czekamy do 30 listopada 2008 r. Zapoznaj się z ideą i zasadami naszej akcji.

Podobną akcję ogłosił TVN24.pl, tym razem pod tytułem Nowy Biznes (nowybiznes.tvn24.pl).

Razem z ekipą mamy zamiar zgłosić nasz projekt Ocenpizze.pl (oraz subprojekty), który ma na celu zrzeszyć pizzerie w całej Polsce.

Jednymi z trudności jego budowy jest to, że:

• kompletnie się na tym nie znamy, w życiu nie mieliśmy styczności ze strukturą samochodów itp;
• projekt będzie wykonany samodzielnie, w grę nie wchodzą żadne gotowe plany i projekty gokarta,
• trudne jest skompletowanie części do gokarta,
• mieszkamy w mieście, nie na wsi – trudno o wolny warsztat pracy wraz z narzędziami.

Projekt posiada witrynę internetową, gdzie będziemy publikować postęp prac i szczegółowe (jak na nasze oko) plany techniczne, które zostaną oddane w ręce specjalistów (spawaczy, ślusarzy) aby zmontowali ramę i wykonali precyzyjne otwory. Strona internetowa powstała po to, żeby ułatwić pracę innym pasjonatom, mało w sieci bardzo szczegółowych planów i prostego przekazu jak zbudować gokarta. Dlatego też postaramy się wypozycjonować stronę, czemu służy m.in. ten wpis.

Wstępnie gokart:

• ma rozpędzać się do Vmax ~50-70 km/h,
• wszystkie jego elementy muszą być maksymalnie wymienialne (części układu sterowania, układu napędowego – w tym i samego wała, części składowe ramy, tj. zwrotnice, siedzenie, zderzaki),
• powinien być bezpieczny.

No nic… zabieramy się do pracy. Na blogu gokarta na bieżąco będą widniały informacje o ostępie prac.

• Weryfikacja poprzez upload pliku na serwer.
• Chwilowe dodanie meta-tagu do sekcji HEAD.

W stosunku do google, zmianie uległa u mnie weryfikacja pierwsza.

Sposób Google: Upload pliku bez zawartości (lub z dowolną) o nazwie jako hash aktywacyjny, np: <?php md5( secret-salt ) . '.html'; ?>

Mój sposób: Upload pliku ze stałą lub hashowaną nazwą o zawartości 32 znakowego hashu md5.

Zmienia się tylko zawartość pliku. Dlaczego? Niektóre strony zamiast zwracać kod 404 dla nieistniejących plików/podstron zwracają kod 200 (sukces). Wówczas trudno stwierdzić, czy jest to oczekiwany plik. Google dodatkowo sprawdza, czy strona zawsze zwraca kod 200, ale po co się babrać i wykonywać więcej requestów, jak można zrobić to trochę prościej. Jeżeli plik nie będzie fizycznie istniał na serwerze, a strona zwróci kod 200, skrypt musi oczekiwać w odpowiedzi tylko i wyłącznie hashu strony. Nazwa pliku na serwerze może być stała, ale niekoniecznie (dla większego bezpieczeństwa zalecane jest logiczne hashowanie nazwy pliku).

Przygotujmy zatem zarys klasy (od tego zawsze zaczynam):

• public function CheckFile($sUrl, $sFilename) funkcja sprawdzająca hash w pliku na serwerze.
• public function CheckMetatag($sUrl, $sTagName) funkcja sprawdzająca hash w metatagu.
• public static function Hash($sUrl) funkcja budująca hash na postawie adresu URL (jako że podajemy go jako parametr obu metod sprawdzających, zmienna jest łatwo dostępna dla systemu).
• public static function Metatag($sHash, $sTagName) generowanie kodu XHTML dla metatagu – metoda potrzebna nam przy podaniu użytkownikowi meta tagu oraz do prega w metodzie CheckMetatag();
• protected static function _Request($sUrl) tworzenie requestu za pomocą HttpRequest i zwracanie treści metodą getResponseBody() wspomnianej klasy.

Jako że komponent jest niejako zewnętrzną biblioteką, nie mogłem go wcisnąć w komponentu frameworka. Otrzymał status biblioteki: VframeLib_WebVeryfication.

Oczekiwane API:

var_dump(VframeLib_WebVeryfication::CheckFile('http://example.com/', 'Veryfication.txt')); // bool result
var_dump(VframeLib_WebVeryfication::CheckMetatag('http://example.com/', 'Veryfication')); // bool result

Gotowy kod:

http://athlan.pl/code/VframeLib_WebVeryfication

Uwaga. Kod jest w fazie testowej. Wszelkie Wasze komentarze będą uwzględniane przy poprawkach.

Wtyczkę stworzyłem dla siebie, ma ona na celu dodanie kodu Javascript generowanego przez Google Analytics do kodu HTML, bezpośrednio przed tagiem </body>. Po aktywacji pluginu w dziale ustawień pojawi się nowa podstrona umożliwiająca wpisanie ID statystyk. I wszystko sprowadza się do prostoty.

Szczerze powiedziawszy wtyczkę napisałem z lenistwa (paradoks) – nie chciało mi się szukać gotowego rozwiązania (których istnieje zapewne milion), a przy zmianie szablonu umknął mi fakt, że kod JS został wklejony “na sztywno” do pliku szablonu footer.php. Gdy chciałem sprawdzić statystyki, wyświetlił mi się pusty wykres.

Napisanie jej zajęło mi 10 minut (sic! z zegarkiem w ręku) i dużą satysfakcję z wykorzystania API wordpressa. GoogleAnalytics plugin został dodany do oficjalnego katalogu pluginów oraz otrzymał repozytorium SVN (które jest puste – wtyczka nie będzie dalej rozwiaja, bo ma być taka prosta, jak jest teraz).

• oceniać pizzerie wg 3 kategorii: wystrój, obsługa oraz jakość podawanego jedzenia wraz z dodaniem osobistego komentarza,
• wyszukiwać pizzerie w swoim mieście/województwie,
• uzyskiwać informacje o aktualnie otwartych lokalach w danej lokalizacji w danym czasie (innowacyjny pomysł na polskiej scenie gastronomicznej),
• proponować nowe lokale.

Właściciele lokali mogą:

• uzyskać dostęp do panelu administracyjnego,
• uzupełniać godziny otwarcia swojego lokalu,
• dodawać fotografie i logo lokalu,
• tworzyć prezentację swojej firmy na zasadzie tworzenia zakładek.

Serwis po dwudniowej pracy zyskał sympatię wielu użytkowników. Tych, którym podoba się serwis, zapraszam na wykop.

Cieszyć się czy nie… dopiero co 17 lat na karku i już dorobiłem się firmy. Troszkę biurokracji. Wkroczyłem w kolejny etap w moim życiu. Czasem jak tak sobie myślę… czy to nie za wcześnie.

W końcu w Unii Europejskiej otwarto możliwość dla nastolatków i studentów z pomysłami. Inkubatory.

• Bardzo dobre, skuteczne.
• Zupełnie mijające się z celem.
• Pomieszanie obu, co daje miks idiotycznie błędnego koła.

W związku z ostatnimi zmianami szablonu na moim blogu, zaatakowały mnie spamboty, ponieważ nie mam już ukrytych pól formularza, które boty naiwnie wypełniały. Przejrzałem listę wtyczek wordpressa, w poszukiwaniu ochrony przed SPAM’em. W niektórych wypadkach nawet Akismet nie dawał sobie rady, a patrząc na sztywnie zastosowane rozwiązania, odechciało mi się instalować którejkolwiek.

Postanowiłem napisać własny plugin (SpamDefense) używając add_action(), który będzie w pełni modularny (tj. będzie używał sposobów obrony przed spamem na zasadzie pluginów, wzorca fabryki). Podstawową ideą będzie:

• losowe wybieranie jednego (bądź N) sposobów obrony przed spamem,
• użycie wszystkich dostępnych metod obrony przed spamem.

Planowane domyślne pluginy (sposoby zwalczania komentarzy) we wtyczce:

• dodawanie ukrytego pola,
• zamienianiediv’ów w inputy za pomocą JavaScript,
• zamiana adresu postowania komentarzy za pomocą JavaScript.

Każda wtyczka będzie generowała własne statystyki zapisując liczbę zablokowanych komentarzy. Dodawanie pluginów będzie dziecinnie proste, dlatego każdy będzie mógł dodać sobie swoje rozwiązania i (za pomocą wtyczki) łączyć z innymi.

Od niedawna w sieci istnieje nasza strona na konkurs Diversity organizowany przez Motorolę o którym pisałem.

Witryna w dostępna pod adresem life-styles.pl prezentuje style życia z podziałem na kategorie:

• muzyka,
• sport,
• religie,
• moda,
• jedzenie.

Wykorzystuje komponent Vframe_Language i nie wymaga bazy danych. Jest to pierwsza (prosta) aplikacja oparta na Vframe 2.x z otwartym kodem źródłowym.

Niedawno ukończyłem projekt Ligipolskie.pl (oraz sieć lig: europejska, hiszpańska, niemiecka, włoska, angielska) – każda w innej domenie. Jest to pierwsza oficjalna aplikacja wydana na frameworku Vframe 2 w pierwszej wersji stable (2.1.1).

W chwili obecnej trwają prace nad serwisem Pilka24.com, który ma na celu zebranie wszystkich materiałów ligowych (newsów, felietonów, tabel, itd.) w jedną całość.

Nasza ekipa (Ja, Marcin Maksymowicz, Karolina Pater i Ola Dziki) zgłosiła się do konkursu Diversity 2008 pod patronatem Motoroli. Naszym opiekunem jest Marek Sienczak. Tematem tegorocznej edycji są style życia. Temat szeroki, jak to ujmiemy – whatever.

Grafiką zajmuje się Marcin, ja mam za zadanie napisanie elastycznego systemu CMS z możliwością lokalizacji go na dowolną ilość języków, a samym tłumaczeniem i zawartością merytoryczną zajmą się nasze dziewczyny Ola i Karolina. Technicznie rzecz ujmując, CMS będzie oparty na Vframe 2 (2.1.2) i aplikacji VframeApp w wersji deweloperskiej.

W diversity brał niegdyś udział Tomasz ‘zyx’ Jędrzejewski  i Darkspirit. Zainteresowanych relacjami zapraszam tutaj.

Dziś światło dzienne ujrzał Vframe 2.0, poprzednia wersja nie jest już rozwijana.

http://framework.vgroup.pl/repository/

Zobacz/Pobierz wydanie Vframe2

Narazie dostępny kod frameworka oraz prosta aplikacja (splash), niedługo pojawi się przykład CMS oparty na Vframe 2.0. W sferze planów przygotowywany jest VframeAdminGenerator tworzący panel administracyjny na podstawie plików konfiguracyjnych panel administracyjny.

Od kilku dni moje serwisy stoją już na nowym serwerze Active w nazwa.pl. Jak zarazie pozytywne wrażenia, co więcej – zdziwiło mnie że kilka naprawdę dużych serwisów jest w stanie działać na zwykłym (niededykowanym) serwerze.

Plusy serwera Active:

• Stabilność.
• Powiadomienia o planowanych pracach konserwacyjnych.
• Krótkie prace konserwatywne.
• Błyskawiczna odpowiedź od administratora drogą elektroniczną.
• Analiza obciążenia powodowanych przez poszczególne komponenty serwisu.

Minusy:

• Sabie rozbudowane drzewo dostępu do domen, trzeba sobie samemu tworzyć struktury: /domains/domena/public/ oraz /domains/domena/subdomains/subdomena/public/
• Bardzo ubogie możliwości zakładania skrzynek pocztowych – każdy login działa w każdej domenie jaka istnieje na serwerze, przykładowo konto example będzie działało tak samo dla example@domena-pierwsza.pl i example@domena-druga.pl
• Transfer 1Tb/6mc – kiedy wykorzystuję około 600 Mb dziennie. Chyba niedługo czas przejść na wyższy pakiet : ).

Neutralne:

• Za wpisy DNS na serwer odpowiedzialny jest administrator, trzeba mu wysłać listę domen na serwerze, aby dodał je ręcznie do configu (brak automatyzacji). Usprawiedliwiającym jest fakt, że oczekiwanie na nową domenę trwa od 5 – 20 minut w godzinach roboczych.