Ostatnimi czasy budowałem dość skomplikowany projekt, jeżeli chodzi o złożoność zapytań i wykonywanych przez nie operacje matematyczne. Pomimo tego, że aplikacja była doskonale przemyślana, a struktury bazy danych perfekcyjnie jej podporządkowane, gdzieś tkwił problem, bowiem jedno z zapytań generowało pozornie prosty (wizualnie) rezultat, baza reagowała na zapytanie dopiero po 2.5 sekundy dla 30k+ rekordów. Patrząc na strukturę kluczy i zapytania, zwłaszcza, że pola, na których operowałem były różnego rodzaju liczbami i datami zacząłem się poważnie martwić i rozkładać zapytanie na czynniki pierwsze, kończąc na warunkach. Wyobraźcie sobie moje zdziwienie, gdy doszedłem do tego, że całe obciążenie (ponad 2.3 sekundy) generował warunek:

WHERE DATE(ticket_date) >= " ... "

Gdzie ticket_date to pole typu DATETIME. Od razu doszedłem do wniosku, że w parze idzie złe przygotowanie danych przez PHP, a angażowana jest w to wszystko baza, na której forsuje się użycie funkcji DATE(). Przynajmniej dla 30k+ rekordów zindeksowanego pola. Prosty zabieg zamiany jednej linijki kodu na drugą przyniósł porządane efekty.

$aTerms[] = 'DATE(ticket_date) >= "' . $sDate . '"'

$aTerms[] = 'ticket_date >= "' . date('Y-m-d H:i:s', strtotime($sDate)) . '"'

Budując aplikację zwracam szczególną uwagę na strukturę bazy, indeksowanie pól, rysuję diagramy przewidujące wykorzystanie danych pod różne zapytania, ale… tak banalny błąd przy przeanalizowanej aplikacji rozłożył mnie na łopatki. Z drugiej strony, zapomniałem o jednej bardzo ważnej rzeczy: maksymalnym odciążeniu bazy danych przy preparowaniu argumentów warunków, skoro warunki te mogą być w odpowiedni i przede wszystkim szybki sposób spreparowane na poziomie modelu (abstrakcyjnie rzecz ujmując, pozbywam się pojęcia PHP), który przygotują zapytanie tylko do wykonania operacji na surowych danych, bez konieczności ich ewentualnego przeliczania. Oczywiście nie zawsze taki efekt da się uzyskać, ale należy to maksymalnie optymalizować.

Jedno jest wiadome: przeliczanie DATE() dla rekordów w warunku jest nieoptymalne dla pola DATETIME.

Należy pamiętać, że dzięki jQuery jesteśmy w stanie nie tylko płynnie zmieniać kolory, wielkość czcionki, obramowanie, ale także pozycje elementów, nadając stronie dynamicznego kształtu. Domyślnym sposobem animowania (easing) jest płynne przechodzenie. Istnieje natomiast sposób na zmianę adaptera animowania. Robert Penner – autor pluginu jQuery Easing dostarczył nam niewiarygodnie efektowne i proste w implementacji narzędzie. Na oficjalnej stronie pluginu można znaleźć wiele przykładów animacji, które dostarcza nam dodatek. Efekty widoczne są zwłaszcza przy animowaniu pozycji i wymiarów obiektu, ale następują także w przypadku zmiany koloru – czyli są aplikowane do zmiany stanu każdego z atrybutów CSS.

Dziś postaram się pokazać efekty, jakie można uzyskać za pomocą jQuery Animate rozszerzonego o jQuery Interface oraz Easing.

• Przykład różnego rodzaju easingu.

Pierwszym krokiem jest wygenerowanie własnej biblioteki jQuery Interface. Dzięki generatorowi, jesteśmy w stanie ściągnąć tylko te części Interface, które są nam de facto potrzebne, zmniejszając jednocześnie ilość kodu. Klikamy ‘deselect all components’, a w sekcji Effects wybieramy efekty, których będziemy używać. Mnie w tej chwili interesuje Bounce i Slide. W paczce otrzymamy wersję deweloperską (z wcięciami) oraz minified, gotową do publikacji na serwerze.

Do wykorzystania efektu slideowania a’la iPhone (elastyczne odbicie od krawędzi ściany ekranu) sprowadza się drobny kawałek kodu, w którym istotnym jest parametr easing:

$('#example').animate({ left: 500 }, { duration: 1000, easing: 'easeOutElastic' })

Na pewno komuś się przyda.

Cały problem polega na tym, aby napisać na tyle elastyczną klasę tagów, która przyjmie nam zestaw danych, a następnie zaprezentować ją w formie chmury, czym zaopiekuje się arkusz stylów CSS:

Nazwa tagu => Ilość występowań

Parę osób mnie pytało, jak wyciągnąć takie informacje z bazy danych:

SELECT tag_name, COUNT(tag_name) AS tag_times FROM tags GROUP BY tag_name ORDER BY tag_times LIMIT 1, 50

Wykorzystałem obiekt Vframe_Attribute, aby ustandaryzować komponent względem pozostałych w moim frameworku. Jeżeli ktoś nie chce używać obiektu Attribute, może w prosty sposób przekształcić klasę tagów, otrzymując ten sam efekt, deklarując tylko atrybut chroniony protected $_aAttributes = array();. Temat chmury tagów wydaje mi się na tyle trywialny, że nie ma się co nad nim zbyt wiele rozwodzić, zamieszczę tylko klasę i opiszę krótko w przykładach jej możliwości.

• Vframe_Tagcloud – klasa tagów,
• Vframe_Attribute – pomocnicza klasa atrybutów dla stosu $_aAttributes, dziedziczenie można usunąć i zadeklarować atrybut samemu.

Aby stworzyć nowy obiekt tagów, po prostu wywołujemy konstruktor:

$oCloud = new Vframe_Tagcloud();

Konstruktor nie przyjmuje żadnych argumentów, wiec możemy od razu przejść do podawania obiektowi tagów. W tym miejscu warto nadmienić, że każdy znak jest rozróżniany (ze względów elastycznych), więc jeżeli chcesz, aby Nazwatagu oraz nazwatagu były rozpoznawane jako jeden klucz, wypadałoby użyć funkcji strtolower lub mb_strtolower (dla Multibyte Strings):

foreach($aDataTags as $iKey => $aRow)
  $oCloud->add(strtolower($aRow['tag_name']), $aRow['tag_times']);

Najistotniejszą częścią klasy jest sposób renderowania chmury, które może działać w dwóch trybach:

• Tryb prosty zwraca nam nazwę tagu oraz jego wagę po przeliczeniu w formie liczby.
• Tryb zaawansowany zwraca nam nazwę tagu oraz tablicę z danymi:
  • level – waga tagu po przeliczeniu,
  • count – ilość występowań, taka jaką podaliśmy,
  • count_percentage – informacja, w jakiej procentowej części ilości występowań znajduje się tag, przyjmując za 100% tag, który występuje najczęściej.

Aby w prosty sposób wyrenderować chmurę tagów, używamy poniższego przykładu:

$aDataTagsRender = $oCloud->render();

Najczęściej używa się trybu prostego. Oba tryby są dalej rozbudowane, bowiem mamy możliwość zdefiniowania zakresu i dokładności wag tagów. Domyślnie wagi tagów zawierają się pomiędzy 1, a 10. Możemy na przykład przyjąć, że najmniejszą wagą jest liczba 3, największą 5, a precyzja wag tagów to 2 miejsca po przecinku:

$aDataTagsRender = $oCloud->render(3, 5, 2);

W celu uniknięcia precyzji po przecinku (chcemy otrzymać liczby całkowite), ustawimy precyzję na 0.

Aby wywołać tryb zaawansowany, musimy podać 4 argument dla metody render() i ustawić go na true.

$aDataTagsRender = $oCloud->render(1, 5, 0, true);

Warto w tym miejscu nadmienić, że tagi mogą nie być posortowane alfabetycznie (co ma miejsce podczas tworzenia chmury tagów). Wystarczy wywołać funkcję ksort (key sort).

Finalny przykład używania klasy tagów, celem wywołania klas CSS level_X, gdzie X to liczba całkowita z zakresu od 1 do 10, resztę robi CSS (kolorowanie, nakładanie rozmiaru):

if(count($aDataTags)) {
 
$oCloud = new Vframe_Tagcloud();
 
foreach($aDataTags as $iKey => $aRow)
  $oCloud->add(strtolower($aRow['tag_name']), $aRow['tag_times']);
 
$aDataTags = $oCloud->render(1, 10, 0);
ksort($aDataTags);
 
foreach($aDataTags as $sTag => $iTag)
  echo '<a href="' . $this->route('tag', $sTag) . '" class="level_' . $iTag . '">' . $sTag . '</a>';
 
}

Na samym w stępie chciałbym zaznaczyć, że urządzenie jest warte swojej ceny. Moja opinia nie jest w żaden sposób zdeterminowana ślepą miłością do marki Apple. Nie będę się tu rozwodził nad wyglądem, jest to indywidualna sprawa każdego użytkownika telefonu – dla mnie iPhone ma po prostu elegancki wygląd. Urządzenie wyposażone jest w 4 przyciski: blokowanie telefonu, home button (powrót), wyciszenie i sterowanie poziomem głośności – klawiaturę zastępuje ekran dotykowy. Warto nadmienić, że pojawia się ona tylko wtedy, gdy jest potrzebna. Telefon ma bardzo czuły ekran z obsługą multi-touch. Wbudowana funkcja auto-jasności pozwala oszczędzać baterię w miejscach ciemnych – polega to na redukcji oświetlenia ekranu w mroku, gdyż ludzkie oko doskonale widzi, co dzieje się wokół, a rozświetlony (jak za dnia) ekran telefonu powodował by irytację (jak w urządzeniach starszej generacji).

Zwykłe użytkowanie urządzenia jako telefon

Produkty Apple charakteryzują się dużą intuicyjnością interfejsu. Telefon podzielony jest na dwie zasadnicze części: Text messages (SMS) i telefon. Obie “aplikacje” zintegrowane są z komponentem kontaktów, który jest de facto ogólnodostępny dla innych aplikacji (twórcy telefonu podeszli do tej kwestii bardzo ideologicznie). Zasadniczym brakiem w oprogramowaniu jest brak raportów doręczenia SMS, ale można to obejść crackując telefon, o czym później. Dodatkowym minusem jest długie ładowanie się listy SMS przy jej większej ilości, co również można obejść crackując telefon, o czym również później : -). Kolejnym minusem jest to, że wszystkie kontakty przechowywane są w pamięci telefonu, a nie na karcie SIM, co gorsza – nie ma możliwości eksportu kontaktów na kartę SIM, a jedynie istnieje możliwość importu. Nie ma się czego obawiać – przy każdej synchronizacji iPhone z iTunes, kontakty zapisywane są w backupie.

Telefon z niezniszczalnym software

Zdarzyło mi się “popsuć” oprogramowanie iPhone instalując nieautoryzowane przez Apple oprogramowanie na własną odpowiedzialność. Przywrócenie telefonu do stanu używalności? Nic prostszego – instalujemy nowy software na iPhone via iTunes i klikamy przycisk Restore – wybieramy nasz backup i gotowe. Wszystkie kontakty, SMS’y, save’y z gier, aplikacje, muzyka widnieją z powrotem na ekranie naszego telefonu.

Urządzenie przyjazne użytkownikowi

Wyobraź sobie, że słuchasz muzyki, masz telefon w kieszeni, jest zimno. Musisz ściągnąć rękawiczki, wyciągnąć telefon, włączyć odtwarzacz muzyki, wejść playlistę, kliknąć next, schować telefon, założyć rękawiczki. Nie ma się czym zachwycać, bo rozwiązania te zostały już zaimplementowane z poprzednich telefonach, ale Apple nie zapomniało o przycisku kontrolnym w zestawie słuchawkowym. Pomijając to, że wygląda elegancko, pozwala nam na odebranie/odrzucenie rozmowy i kontrolę iPod’a (play/pause – single click, next – double click, previous – tripple click).

Wcześniej wspomniałem o ekranie dostosowującym się do warunków oświetlenia. Gdy jest ciemno – ekran ciemnieje, bo nasze oko akomoduje się do otoczenia, oszczędzamy tym samym baterię. Gdy przykładamy telefon do ucha, ekran wygasza się, aby uniknąć przypadkowych kliknięć w ekran dotykając go uchem – tutaj również oszczędzamy baterię.

Szybka edycja danych – na liście wystarczy wykonać gest przeciągnięcia palca w prawą stronę i pojawi nam się przycisk usunięcia go ze stosu – genialne. Pomyliłeś się pisząc SMS? Potrząśnij telefonem, a iPhone zaproponuje Ci wprowadzenie korekty. Niewygodnie pisze Ci się SMS’a? Przechyl iPhone na bok, a dostaniesz do dyspozycji większa klawiaturę i większy obszar pola tekstowego. Trzymasz iPhone w ręku i słuchasz muzyki? Potrząśnij telefonem, a zmieni się track. Chcesz przeglądnąć swoje albumy z iPodzie? przechyl telefon, a wyświetlą Ci się okładki, które dodałeś w iTunes.

Szukanie w całym telefonie – kolejna opcja, która pomaga mi szybko dostać się do interesujących mnie rzeczy. Jedno pole wyszukiwania odpowiada za wyniki z: aplikacji, kontaktów, maili, sms’ów, tracków, artystów i albumów z iPod’a.

Nie ukrywajmy – Apple dostarcza nam masę aplikacji, z czego wiele jest darmowych. Co więcej, nasz telefon stara się utrzymać całe oprogramowanie w najnowszej wersji. Z telefonu możemy zrobić nawet zwykłą latarkę (której nie ma w urządzeniu) – aplikacja rozjaśnia ekran i pokrywa go białym kolorem. Nie wspominam już o masie gier serwowanych przez AppStore za darmo!

Przeglądanie Internetu nie było dla mnie prostsze – wbudowana przeglądarka Safari z obsługą kart i schowka jest idealnym narzędziem do surfowania po Sieci. Player YouTube również spełnia moje oczekiwania. Jeżeli jesteś społecznikiem – zintegruj swój telefon z Blip’em, Twitter’em, Flaker’em, Facebook’iem, importuj swoje ulubione kanały RSS, dodaj konta pocztowe i zainstaluj Parlingo – komunikator z obsługą sieci Gadu-Gadu, Jabbera, ICQ, AOL, Google Talk, MSN i innych.

Nieautoryzowane oprogramowanie na iPhone – Jailbreak

Jest wielu zwolenników crackowania oprogramowania iPhone, jest też wielu przeciwników. Moje stanowisko w tej sprawie – crackować. Co nam to daje? Wcześniej opisałem wiele nieudogodnień, które możemy poprawić w oprogramowaniu, np:

• raporty SMS są dostępne w Cydii pod nazwą iDelivery,
• możemy wyłączyć przycisk automatycznej sekretarki w telefonie, który może nam się zdarzać przypadkowo kliknąć,
• mamy możliwość pobierania filmików z YouTube’a za pomocą MXTube,
• możemy scrobblować piosenki przesłuchiwane w iPodzie do last.fm za pomocą Scrobbl,
• mamy możliwość zainstalowania kamerki, standardowo niedostępnej w iPhone – Cycorder,
• odblokowanie nowych theme jest teraz możliwe – Winterboard,
• dostosowanie telefonu, wyłączenie EDGE, wyłączanie niepotrzebnych ikonek w Springboard (typu giełda) – BossPrefs.

I na koniec cały smaczek łamania oprogramowania:

Czyli… telefon mi ‘zamula’

Długie ładowanie SMS’ów, kontaktów, kalkulatora lub alarmów? Zcrackuj swój telefon i zainstaluj Backgrounder z pakietów Cydii. Pozwala on na działanie niektórych aplikacji “w tle”. Niektóre możemy ustawić jako automatycznie pracujące w trybie niewidocznym, innym nie pozwolić na taką opcję. Ile razy zdarzyło Ci się przerwać grę, gdy chciałeś odczytać SMS? Przytrzymaj Home button, gra schowa się do paska, odpisz na SMS’a i ponownie kliknij na ikonkę gry – powrócisz do stanu pierwotnego, a nie (jak w legalnym oprogramowaniu) proces zostanie całkowicie zakończony. Analogicznie sprawa wygląda w przypadku korzystania z komunikatora (np. Parlingo). Aby wyjść z trybu background, ponownie przytrzymaj Home button. Przycisk wprowadzania aplikacji w stan niewidoczny można skonfigurować indywidualnie, może to być np. Power button (Home jest chyba najwygodniejszy).

Dyskusja na temat działania aplikacji w tle jest burzliwa – pamiętajmy jednak, że crackując software narażamy się na nieoptymalne działanie telefonu i szybkie zużycie baterii, za co Apple nie odpowiada.

Ostatnimi czasy jest głośno o pierwszym znanym robaku na iPhone. Na szczęście jest on nieszkodliwy, ale pokazuje, na co narażeni są użytkownicy instalujący nieautoryzowane przez Apple aplikacje na swoim telefonie. Jak zabezpieczyć iPhone’a? Dla tych, którzy mieli wcześniej styczność z Linux’em lub OSX to norma, lecz warto przypomnieć pozostałym o zmianie hasła root‘a.

Z reguły SSH służy do zdalnego logowania się do urządzenia poprzez sieć. Połączenie jest szyfrowane, a technologia znana i uważana za bezpieczną, lecz nic nie stanie na przeszkodzie hakerowi, który po prostu zna hasło…

Aby spać spokojniej, możemy zmienić hasło dostępu do SSH. Aby to uczynić, wyszukujemy w Cydia paczkę o nazwie MobileTerminal. Po instalacji pojawi nam się dodatkowa ikona reprezentująca terminal. Włączamy aplikację, w której domyślnie jesteśmy zalogowani na użytkownika mobile, zmieniamy hasło:

passwd

System poprosi nas o podanie aktualnego hasła, które brzmi alpine. Wpisujemy nowy kod oraz potwierdzamy jego poprawność.

Wiele ludzi zapomina, że istnieje również użytkownik root. Mu także należy zmienić hasło. Aby przełączyć się na użytkownika root, wpisujemy:

su root

Podajemy hasło alpine oraz analogicznie zmieniamy nasz sekretny kod dla tego użytkownika. Ekran końcowy powinien wyglądać mniej więcej tak:

1. Włącz iTunes, przejdź do sekcji Music i wybierz utwór, który chcesz wykorzystać jako dzwonek. Jeżeli nie masz jeszcze swojej playlisty, możesz przeciągnąć plik na iTunes metodą drag’n'drop.

2. Kliknij prawym przyciskiem na wybrany utwór, z menu kontekstowego wybierz Get Info. W zakładkach okna znajdziesz sekcję Options. Po włączeniu zakładki pojawią się parametry piosenki.

3. Zdecyduj, od którego momentu ma rozpocząć się Twój nowy dzwonek. W tym celu zaznacz pole Start Time i wprowadź czas w formacie MM:SS (minuty, sekundy). Jeżeli chcesz, aby dzwonek rozpoczynał się w od początku piosenki, ustaw czas na 0:00 lub odznacz pole Start Time. Pamiętaj, że możesz ustalać również dziesiętne, setne i milisekundy. Aby to uzyskać format czasu powinien wyglądać następująco MM:SS,X (minuty, sekundy, dziesiętna/setna/mili skunda), np.: 2:57,75 (czyli 2 minuty, 57 sekund i 3/4 sekundy).

4. Ustaw czas zakończenia dzwonka (Stop Time) analogicznie do czasu jego rozpoczęcia. Pamiętaj, że Twój dzwonek może mieć maksymalnie 40 sekund.

5. Zapisz zmiany. Ponownie kliknij prawym przyciskiem na piosenkę, tym razem wybierz Create ACC version. Gdy proces konwersji pliku się zakończy, usłyszymy charakterystyczny dźwięk.

6. Ponownie klikamy prawym przyciskiem myszy na plik, wybieramy Show in Windows Exlorer. Jeżeli widzisz rozszerzenia plików, przejdź do kroku 8.

7. Kliknij Narzędzia -> Opcje folderów -> Zakładka: Widok -> odznacz opcję Ukryj rozszerzenia znanych typów plików.

8. Zmień nazwę pliku, edytując rozszerzenie z m4a na m4r. Potwierdź zmianę rozszerzenia w ostrzeżeniu. Dwukrotnie kliknij w plik, po czym otworzy się on w iTunes.

9. W Devices wybierz swojego iPhone‘a. Wybierz zakładkę Ringtones w podglądzie swojego telefonu. Zaznacz opcję Sync Ringtones.

10. Wykonaj synchronizację. W ustawieniach dźwięku powinien pojawić się Twój dzwonek.

Pamiętaj, żeby nie usuwać pliku dzwonka ze swojego komputera, przy ponownej synchronizacji zostanie on usunięty z naszego urządzenia.

Wszystko zaczęło się 25 czerwca, kiedy postanowiłem zakupić wcześniej wspominanego pada. Mam zwyczaj, że jeżeli jest opisana procedura płatności za przedmioty, a kontrahent jest Super Sprzedawcą, robię to od razu po dokonaniu zakupu – tak było i tym razem. System Sello wysłał mi potwierdzenie złożenia zamówienia.

Od 26.06 do 07.07 obserwowałem status wysyłki. Przelewu nie zaksięgowano po 13 dniach, stąd status wysyłki zakolorowany na czerwono. Sprawa zaczyna śmierdzieć, bowiem nie mogę się dodzwonić do kontrahenta (number busy), a gdy już mi się to udaje – nikt nie odbiera. Kilkukrotna próba kontaktu telefonicznego i mailowego pozostawiona bez odpowiedzi motywuje mnie, żeby…

09.07 wypełniłem wniosek w Centrum Sporów Allegro. Tego samego dnia wybrałem się na Policję, aby złożyć zawiadomienie o popełnieniu przestępstwa na tle wyłudzenia internetowego. Na komendzie czekałem około 40 minut zanim mnie przesłuchali, potem straciłem 30 minut na przesłuchanie i sporządzenie raportu.

Czas płynie i płynie…

27.07 – kontrahent dzwoni z wyjaśnieniami. “Okazało się”, że odwiedziła go Policja. Tłumaczenie: padła im baza klientów i zamówień, przez co nie mogli mnie zidentyfikować, pomimo szukania transakcji w historii sprzedaży na Allegro (przecież jest lista czarno na białym). Na moim koncie powinny być już zaksięgowane zwrócone pieniążki, ale niestety nie mogą wysłać mi mojego pada ze względu na to, że są zablokowani przez skarbówkę… muszą się rozliczyć. Za wszystko jeszcze raz przeprasza…

28.07 godz 11:00, telefon z Policji. Wezwanie na jutro, punkt 9 rano w pokoju numer 53. Sprawdzam konto, pieniążki są. Drukuję potwierdzenie zaksięgowania zwrotu jako załącznik do jutrzejszych zeznań.

29.07 godz 9:00 (wakacje są, daliby pospać). Zaniechujemy ściganie, dziękuję za pomoc. Kończę spór transakcyjny w panelu na Allegro i wystawiam negatywny komentarz:

Towar nie dotarł do mnie do dziś. Po interwencji Policji sprawa się wyjaśniła. Natomiast nieuczciwym wobec innych użytkowników Allegro byłoby wystawienie poz. lub neut. komentarza za transakcję, która nie doszła do skutku. Miesiąc w plecy.

Dziś postaram się opisać, jakie kroki trzeba wykonać, aby bezpiecznie usunąć zdublowane rekordy z bazy danych nie tracąc żadnych danych:

1. Tworzymy dwie kopie bazy danych lub tabel, na których będziemy pracowali. Najlepiej, aby pracować na drugiej kopii, nigdy na oryginale, a potem wdrożyć zmiany z drugiej kopii na oryginał. Przezorny zawsze ubezpieczony.
2. Analiza danych w tabeli. Musimy dokładnie wiedzieć jakie są relacje między tabelami, kiedy występują JOIN’y itp. Jeżeli rekordy są zdublowane, a posiadają ustalony ID, do których odwołuje się inny rekord z sąsiedniej tabeli, trzeba będzie w niej zmienić ID rekord zdublowanego na ID “substytuta”, bądź takiego rekordu, który nie spowoduje zmian w serwisie.
3. Wykonanie operacji usunięcia zdublowanych rekordów.

Po wykonaniu kroku pierwszego zabieramy się za kolejny. Jest to najważniejszy moment naszych operacji. Aby ułatwić zrozumienie problemu, podam przykład z życia. Aplikacja posiadała poważny błąd, który umożliwiał zdublowanie użytkowników, ściślej: można było zdublować username. Za każdym razem, gdy użytkownik się logował i pisał komentarze, był ich właścicielem, ale comment_author posiadały różne ID tego samego użytkownika. Zaraz po skopiowaniu bazy danych spróbowałem przepisać ID autorów komentarzy na pierwszy rekord identyfikujący użytkownika, jaki istnieje w tabeli użytkowników. Skonstruowałem zapytanie:

UPDATE cms_comments
JOIN cms_members AS user_original ON(user_original.user_id = comment_author)
SET comment_author = (
  SELECT user_first.user_id FROM cms_members AS user_first
  WHERE user_first.user_name = user_original.user_name
  ORDER BY user_first.user_id ASC LIMIT 0, 1)

Usunięcie zdublowanych użytkowników było już tylko formalnością. Teraz się okaże, dlaczego zależało mi na wyciągnięciu dokładnie pierwszego rekordu reprezentującego “unikalnego” użytkownika: poniższe zapytanie (ALTER IGNORE TABLE ADD UNIQUE) usunie wszystkie kolejne rekordy oznaczone jako duplicated:

ALTER IGNORE TABLE cms_members ADD UNIQUE INDEX(user_name);

Krótki komentarz z manuala do ALTER TABLE:

IGNORE is a MySQL extension to standard SQL. It controls how ALTER TABLE works if there are duplicates on unique keys in the new table or if warnings occur when strict mode is enabled. If IGNORE is not specified, the copy is aborted and rolled back if duplicate-key errors occur. If IGNORE is specified, only the first row is used of rows with duplicates on a unique key, The other conflicting rows are deleted. Incorrect values are truncated to the closest matching acceptable value.

Pisząc ostatnie posty związane z bazami danych, mam nadzieję, że komuś się przydadzą.

Fotografie wykonane były aparatem Nikon D300 i stałoogniskowym obiektywem 50mm o jasności 1.8. Używane były głównie przysłony f.7-f.8 ze względu na bardzo jasne otoczenie. Dodatkowo, tam gdzie była taka możliwość – dopalaliśmy zdjęcie lampą SB600 postawioną na statywie – aby wypełnić ostre cienie (kontra). Postprocessing to tylko wywoływanie RAW-ów i delikatne kadrowanie.

Badamy:

SELECT 1+2+3
>> 6

SELECT 1+2+NULL
>> NULL

SELECT COALESCE( NULL, 0 )
>> 0

Zatem analogicznie do powyższego przykładu:

UPDATE users SET user_points = user_points + COALESCE((SELECT SUM( ... ) WHERE ...), 0)

Punkty użytkownika już zawsze będą się sumowały poprawnie :-)

1. Zebrać potrzebne dane za pomocą SELECT‘a, co sprawiłoby, że zajęta zostanie niepotrzebna pamięć w środowisku PHP podczas przypisania rezultatu do zmiennej.
2. Wykonać SET z podzapytaniem, ale potrzebnych mi było kilka kolumn z sąsiedniej tabeli, podzapytanie może zwrócić tylko jedną określoną wartość.
3. Wykonać JOIN przy update, czego niestety wówczas nie potrafiłem zrobić.

Kartkując manual nie natrafiłem się w standardowej dokumentacji na nic konkretnego, aż nie spojrzałem na bardzo przydatne komentarze użytkowników. Okazało się, że przy UPDATE można wykonywać dowolne JOIN‘y, schemat jest następujący:

UPDATE TABLE JOIN another_table SET ...

W tym momencie mamy do dyspozycji wszystkie pola z dołączonej tabeli. Bardzo przydatne.

Przykład z życia.

Miałem za zadanie odznaczyć typy bukmacherskie na trafione, nietrafione, odwołane z przyczyn odwołania całego meczu piłkarskiego oraz te, które jeszcze nie mogą zostać oznaczone jako trafione lub nie, gdyż mecz się jeszcze nie odbył.

UPDATE typer_tickets_items
LEFT JOIN typer_events ON(event_id = item_event)
SET item_status = (
CASE
WHEN event_status IS NULL THEN NULL # mecz nie zostal rozegrany
WHEN event_status = -1 THEN -1 # mecz anulowany
WHEN event_status = item_bet THEN 1 # typ trafiony
ELSE 0 END # typ nietrafiony
) WHERE item_status IS NULL

Mam nadzieję, że komuś się przyda…

Do szczęścia potrzebny był mi paint, notatnik i znajomość JavaScript. Stworzenie mini-gry kości zajęło niecałe 10 minut i fun na całą noc :-P

• Demo gry w kości, czyli to, co udało mi się na szybko wypocić.

Zasady gry:

Chyba każdemu znane, ale przypomnijmy:

Kości to gra dla 2-4 osób, w której gracze turlają kostkami, by uzyskać określone układy oczek, za które otrzymuje się punkty. Wbrew pozorom nie jest to gra zależna tylko od szczęścia — liczy się w niej raczej umiejętność kalkulacji.

W każdej z 13 kolejek każdy z graczy ma do dyspozycji trzy rzuty kostkami. Pierwszy z nich odbywa się zawsze wszystkimi pięcioma kostkami, a w drugim i trzecim, które nie są obowiązkowe, wybrane kostki mogą zostać zatrzymane; rzut odbywa się wtedy tylko niezatrzymanymi.

• Więcej zasad: http://www.kurnik.pl/kosci/zasady.phtml
• Zaznaczamy te kości, którymy chcemy losować, mamy 3 rzuty dowolnymi kościami, potem przekazujemy myszkę koledze.
• Gdy nie jest zaznaczona żadna kość do losowania, oznacza to, że chcemy losować wszystkimi kośćmi.

Have fun ;p

CASE Syntax:

Najprostsza struktura CASE’aprzedstawia się nastepująco:

CASE WHEN [conditions] THEN ... ELSE ... END

Składnia powinna rozpocząć się słowem kluczowym CASE, a zakończyć END. Pomiędzy znajdują się warunki WHEN oraz operacja zwrócenia odpowiedniej wartości, która po nich następuje THEN (mamy możliwość uwzględnić nieskończenie wiele warunków). Jeżeli żaden warunek nie zostanie spełniony możemy użyć opcjonalnie ELSE.

Przykłady z życia.

Wyobraźmy sobie, że mamy posortować listę aukcji przedmiotów na Allegro od najtańszych, do najdroższych. Należy założyć, że są 2 typy aukcji: kup teraz i licytacja. Pole licytacji w bazie danych zawiera największą zaproponowaną kwotę przez użytkowników w procesie licytacji, a cena kup teraz ustalana jest przez sprzedającego. Są to dwa różne pola w bazie danych, a jedno kryterium sortowania, dlatego trzeba scalić cenę w jedną, wybierając odpowiednią. Musimy przewidzieć sytuację, w której aukcja jest typu kup teraz oraz licytacji, wówczas jeżeli najwyższa oferta jest większa od ceny kup teraz, wówczas wybieramy pole z największa propozycją:

SELECT (
  CASE
    WHEN (auction_type = 'bidding' OR auction_price_bid > auction_price_buynow)
      THEN auction_price_bid
    ELSE auction_price_buynow
  END) AS auction_price

Stworzyliśmy pole auction_price, po którym można sortować aukcje od najtańszej do najdroższej i na odwrót.

Mam nadzieję, że krótki wpis przyda się początkującym. Nic więcej nie trzeba opisywać, temat wydaje się co najmniej trywialny.

W poście postaram się wymienić wszystkie plusy i minusy produktu i podzielę się screenami, jak wygląda praca i przeglądanie Internetu na rozdzielczości 1920 pikseli wszerz.

Parametry techniczne.

T260HD jako monitor PC.

Wszystkie tryby, które oferują domyślne ustawienia monitora nie pozwalają na pracę z monitorem. Aby rozpocząć pracę z tym sprzętem, konieczne jest przejście w tryb custom i dobranie sobie odpowiedniego kontrastu i jasności. Doskonały do oglądania filmów z peceta w rozdzielczości HD. Przeglądając Internet wielu użytkowników może odczuć niepotrzebnie zmarnowanie miejsce na stronach, które mają ustaloną szerokość przystosowaną do 1024 (paski po bokach), natomiast przy stronach, które są rozciągnięte na całą szerokość i podzielone na tabele o sztywno określonych szerokościach kolumn, mogą pojawić się denerwujące pustki (np na forach dyskusyjnych). Matryca TN jest idealna do pracy programisty, który chce poczuć przestrzeń. W sieci spotkałem się z opiniami, że monitora nie monża objąc wzrokiem, czemu muszę zdecydowanie zaprzeczyć. Siedzę od niego na odległość wyciągniętej ręki – jest idealny.

Samsung jako TV.

26 cali to stosunkowo niewiele jeżeli chodzi o standardy telewizora, jednak mi w zupełności wystarcza. Dużym minusem jest to, że sprzęt nie jest wyposażony w pivot, jednakże do niezmienianej w pionie pozycji się w zupełności nadaje. Osobiście, aby korzystać z monitora jako TV, muszę obrócić go o 20 stopni w stronę łóżka i naturalnie oddalić się na przynajmniej trzykrotną odległość, niż pracuję na PC. Manewr ten nie jest denerwujący. Monitor oferuję pełną gamę opcji, jak zwykły TV: teletekst, programowanie kilkuset kanałów. 3W głośniki pozostawiają wiele do życzenia, ale Samsung jest wyposażony w 5 outputów audio, do oglądania telewizji korzystam z moich głośników Logitech X-530.

Outputy i obudowa.

Monitor posiada 2 outputy HDMI, standardowo D-Sub i DVI-D (złącze cyfrowe), Component i Scart (eurozłącze). Jeżeli chodzi o audio, wyposażony jest w 5 outputów standardowo dla konfiguracji 5.1. Obudowa prezentuje wysoką klasę wykonania i estetykę. Błyszcząca, czarno-bordowa (wiśniowa) to ostatnio modny design linii produkcyjnej Samsunga. Bardzo wygodnie ulokowane przyciski na monitorze (niewidoczne, na prawej krawędzi). Wygląd pilota – standardowy, posiada poprzeczne podpórki, co czyni go stabilnym.

Ogólne wrażenie.

Duży :) ale nie za, więc pozytywnie. Na koniec mała galeria screenshootów, jak prezentuje się praca na monitorze: